Jakie rodzaje treningu mentalnego warto stosować?

We współczesnym sporcie nawet najwięksi zawodnicy nie mogą
poprzestać na tylko pracy z trenerami, którzy szkolą ich technikę i
przygotowanie motoryczne – coraz częściej w ich sztabie ważną rolę spełnia
trener mentalny. Na czym polega trening mentalny i jakie techniki przynoszą
wymierne korzyści?

 

Trener mentalny
dba o to, żeby sportowcy kontrolowali budzące zwątpienie myśli, wzmagali
motywację oraz nauczyli się skupiać uwagę i panować nad koncentracją, a także
potrafili dążyć do stuprocentowego automatyzmu. Ten obszar praktycznej
psychologii posiada już zasób podręczników, zawierających listy technik, które
z powodzeniem stosuje się w niezwiązanych ze sportem obszarach ludzkiej
aktywności – badaniach naukowych i ekspansji ekonomicznej. Nie zaszkodzi
zapoznać się z najistotniejszymi z nich, ponieważ mogą przydać się każdemu w
wymagających hartu ducha i determinacji sytuacjach.

 

Trening mentalny — techniki

 

Cztery elementarne techniki treningu mentalnego to:

projekcja (wyobrażenia) przyszłych wydarzeń

wyznaczanie celów

umiejętność rozmowy z samym sobą

relaksacja

Technika wyobrażeniowa oswaja i opanowuje – jeszcze przed
jego fizycznym wykonaniem – każdy ruch, istotny dla stuprocentowego
wykorzystania techniki do odniesienia zwycięstwa. Stosując się do specyfiki
uprawianej dyscypliny, sportowiec widzi przy zamkniętych oczach każdy detal
ruchu np. ręki z rakietą w tenisie czy ugięcia kolan podczas rozbiegu do skoku
wzwyż. Techniki trenuje się w sferze fizycznej, ale wyobraźnia pomaga w tym
jako błyskawicznie odtwarzany czynnik, dzięki któremu przyswojenie materiału
daje możliwość przywyknięcia do sekwencji ruchu. Można ją stosować również w
nowych miejscach, żeby szybciej do nich przywyknąć.

 

Wskazówki, których udziela trener mentalny, wspierają w
wyznaczaniu celów. Jeśli chodzi o sport, mamy dwa rodzaje celów: dotyczące:
wyniku sportowego na zawodach lub w meczu, a także osiągnięcia założeń
wykonania jednego z elementów treningu. Najistotniejsze jest tu osobiste
określenie spodziewanych rezultatów, na które w żaden sposób nie mogą wpływać
oczekiwania innych osób – trenera, sponsora czy bliskich; muszą one być
projekcją marzeń samego atlety. Rezultat występów zależy od różnych składników,
m.in. kondycji, warunków atmosferycznych, zbiegów okoliczności, ale nic tak nie
motywuje do wylewania potu na treningu jak uświadomione cele, które są
projekcją ukrytego snu o zwycięstwie.

 

Z kolei dialog wewnętrzny może przypominać rozmowę z samym
sobą. Jest on przeniesieniem na grunt świadomości schowanych przed otoczeniem
źródeł niewłaściwych zachowań, lęków i frustracji, to poszukiwanie zmian, które
powinny wykluczać popełnianie kolejnych błędów i umożliwić osiągnięcie lepszego
wyniku. Należy również motywować samego siebie.